Banc "Restonica e Tavignanu"
Banc "Restonica e Tavignanu"
1871 - 1946
Santu GUGLIELMI (1871/1946)
Hè natu à Corte u 2 di ghjennaghju 1871. Cum’è parechji Corsi di a so epoca, lascia a so isula nativa per a Francia, stabilendosi à Parigi da giuvanottu. Là, passarà più di trenta anni sdiradicatu, ma sempre profondamente attaccatu à a so terra d’origine.
À l’iniziu di u so percorsu litterariu, Santu Guglielmi scrive prima in francese, ma hè in lingua corsa ch’ellu trova veramente a so voce. I so scritti in corsu, in particulare e so canzone, sò i più cunnisciuti. Queste canzone eranu spessu cantate in u quadru di l’Amicale di i Corsi di Parigi, à l’alba di u XX seculu, induve esprime cun emozione l’attaccamentu à a so patria è à u so populu. I so poemi, pieni di tenerezza è di nostalgia, evucanu ricordi cari di a so isula, in particulare di a so cità nativa, Corte, è di lochi caru à u so core cum’è Ristonica è Tavignanu.
A poesia di Santu Guglielmi, chì hà spessu publicatu in u ghjurnale A Muvra durante i periodi di e duie guerre mondiali, risona cù a dulzura di u parlatu di Corte, ch’ellu ùn hà mai scurdatu malgradu l’anni passati lontanu da casa. I so scritti trattanu temi cum’è l’amore di a patria, a simplici di a vita corsa è i sentimenti d’esiliu, offrendu una visione autentica è toccante di u so mondu.
Parmi i so poemi i più apprezzati ci sò U Ritornu, Lamentazione di l’Impiegatu, La Viducella, Ristonica è Tavignanu, è Corte Caru. Ste opere anu lasciatu un’impronta in i lettori per a so simplici, a so sincerità è u so amore prufondu per a Corsica. A so poesia hè un omaggiu à a so terra, à u so populu è à a so identità, è resta una parte preziosa di u patrimoniu litterariu corsu. J.B. Stromboni hà raccoltu parechji di i so scritti, trà i quali trè chì testimunianu l’influenza ch’ellu hà avutu nantu à a scena litteraria corsa di l’epoca. Oghje, noi li rendemu omaggio publicendu una di e so più belle cumpusizioni : Corsica Cara, un poemu chì incarna tutta a dulzura è a bellezza di u so amore per a so patria.
Santu Guglielmi hè ancu statu l’editore di belle stampe, cum’è Corsica, L’Aquila di Corsica è U Culombu, chì illustranu u so attaccamentu à a cultura è à l’arte corsa. A so vita è a so opera restanu un testimunianza preziosa di l’esiliu, di l’amore per a Corsica è di a putenza di a lingua corsa in a poesia.
In u Lycée Pascal Paoli à Corte, l’allievi di Maestra Barbe Filippi anu sognatu di mè, l’allievi di Maestra Frédérique Magot m’hanu celebratu in poesia. L’imprese Ferronerie Albertini è Corse Marbrerie m’hanu datu vita.
"Ristonica e Tavignanu"
Salutu a l'alti currenti
Ristonica e Tavignanu,
Maritati frà parenti
Senza merru nè piuvanu
A mez'a lu vechju Corti,
Bi site strinti la manu.
Da li monti profumati,
Senza nisuna impustura,
Ne falate impupunati,
Trinnighendu l'andatura,
A mez'a lu vechju Corti
Chi b'aspetta cu primura !
L'imbernu cume l'estate,
Ghjuchend'a chi pó più corre,
Nott'è ghjornu v'abbracciate
Cume amandi di core.
A mez'a lu vechju Corti,
Cantendu lu vostr'amore !
Megliu che l'omu, ch'imbita
La so' moglie a rompe prestu,
Boi, per l'eterna vita,
Bi tenite pett'à pettu,
A mez'a lu vechju Corti,
Senza cambià di lettu !
Biata la manu celesta,
Chi b'hà lampatu lu risu,
Dav'anta l'agnuli in festa
Intorn'a lu vostra visu,
A mez'a lu vechju Corti,
Lu più bellu Paradisu !